Συντάκτης: Όλγα Τάντου
"Βρέθηκε νερό στη Σελήνη!", έλεγε η επίσημη ανακοίνωση που έγινε από τη ΝΑΣΑ στις 13 Νοεμβρίου του 2009, και έκανε τον γύρο του κόσμου κερδίζοντας το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας. Ταυτόχρονα μας έκανε να αναρωτιόμαστε "μήπως τελικά δεν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο νομίζαμε μέχρι σήμερα τον πιο κοντινό μας αστρικό γείτονα;", και να ευελπιστούμε ότι είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία βάσης στη Σελήνη έστω αρχικά μόνο για επιστημονικούς σκοπούς, και γιατί όχι, μετέπειτα να αποτελέσει και το νέο μας σπίτι".
Η ανακάλυψη οφείλεται στην αποστολή του δορυφόρου LCROSS (Lunar Crater Observation and Sensing Satellite), και κέρδισε αμέσως το ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας όχι μόνο επειδή βρέθηκε νερό στη Σελήνη – σε έναν μόνιμα σκιασμένο σεληνιακό κρατήρα -, αλλά και χάριν στην ποσότητα νερού που βρέθηκε.
Συγκεκριμένα, στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο Άντονι Κολαπρίτ, που ήταν ο επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής, δήλωσε: "Βρήκαμε νερό, και όχι μόνο λίγο, αλλά σημαντικές ποσότητες".
Το ιστορικό της αποστολής LCROSS (Lunar Crater Observation and Sensing Satellite)
Η αποστολή ξεκίνησε τον περασμένο Ιούνιο με την εκτόξευση δύο δορυφόρων του LRO (Δορυφορικός Χαρτογράφος της Σελήνης) και LCROSS (Δορυφόρος Παρατήρησης και Ανίχνευσης Σεληνιακών Κρατήρων).
Σκοπός του LRO - του οποίου η λειτουργία συνεχίζει μέχρι και σήμερα - ήταν να βρει σημεία στο σεληνιακό έδαφος όπου θα μπορούσαν να γίνουν ασφαλείς προσσεληνώσεις σε μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές. Παράλληλα, σκοπός – που επετεύχθη – του LCROSS ήταν να ανιχνεύσει παγωμένο νερό στους σκιασμένους κρατήρες.
Η συντριβή που έφερε το νερό στην επιφάνεια!
Πώς έγινε η ανακάλυψη; Το διαστημικό όχημα LCROSS συνετρίβη σε έναν κρατήρα κοντά στο νότιο πόλο της Σελήνης τον οποίο δεν έχει δει το φως του Ήλιου για δισεκατομμύρια έτη, έτσι ώστε να μπορέσει να μελετήσει τα υλικά που θα εκτινάσσονταν στον περιβάλλοντα χώρο.
Η σύγκρουση έγινε στις 9 Οκτωβρίου του 2009, και είχε σαν αποτέλεσμα να ανοίξει μία τρύπα διαμέτρου 30 μέτρων, από την οποία απελευθερώθηκαν περίπου 95 λίτρα νερού σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έκαναν οι ειδικοί μετά την ανάλυση των εικόνων που πήραν από πρόσκρουση.
Τι σημαίνει η ανακάλυψη νερού στη Σελήνη;
Τι σημαίνει πρακτικά αυτή η ανακάλυψη ενός τόσο σημαντικού μέχρι σήμερα μυστικού για το φυσικό μας δορυφόρο; Ότι ενδέχεται η ποσότητα νερού που βρίσκεται στη Σελήνη να ξεπερνά τις προσδοκίες που είχαν οι ερευνητές στο παρελθόν. Φυσικά η ΝΑΣΑ θα προχωρήσει μετά από αυτό σε ακόμη πιο εντατικές προσπάθειες για να το επαληθεύσει.
Η ανακάλυψη σίγουρα δημιουργεί νέες προοπτικές στη δημιουργία βάσης στη Σελήνη, δεν θα πρέπει όμως να μην λαμβάνουμε υπόψη μας και πολλούς άλλους αντικειμενικούς παράγοντες που καθιστούν δύσκολη την εγκατάσταση του ανθρώπου στο περιβάλλον της.
Οι βασικότεροι από αυτούς είναι το γεγονός ότι ο μοναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης δεν έχει ατμόσφαιρα, δεν έχει ένα ενιαίο μαγνητικό πεδίο, ενώ οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 135ο C την ημέρα και φτάνουν τους -150ο C την νύχτα στον Ισημερινό.
Σίγουρα όμως η ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων νερού στη Σελήνη κάνει τον στόχο του αποικισμού της να μην μοιάζει τόσο απραγματοποίητος όσο ήταν στο παρελθόν.
pyles
"Βρέθηκε νερό στη Σελήνη!", έλεγε η επίσημη ανακοίνωση που έγινε από τη ΝΑΣΑ στις 13 Νοεμβρίου του 2009, και έκανε τον γύρο του κόσμου κερδίζοντας το ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας. Ταυτόχρονα μας έκανε να αναρωτιόμαστε "μήπως τελικά δεν γνωρίζουμε τόσο καλά όσο νομίζαμε μέχρι σήμερα τον πιο κοντινό μας αστρικό γείτονα;", και να ευελπιστούμε ότι είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στη δημιουργία βάσης στη Σελήνη έστω αρχικά μόνο για επιστημονικούς σκοπούς, και γιατί όχι, μετέπειτα να αποτελέσει και το νέο μας σπίτι".
Η ανακάλυψη οφείλεται στην αποστολή του δορυφόρου LCROSS (Lunar Crater Observation and Sensing Satellite), και κέρδισε αμέσως το ενδιαφέρον της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας όχι μόνο επειδή βρέθηκε νερό στη Σελήνη – σε έναν μόνιμα σκιασμένο σεληνιακό κρατήρα -, αλλά και χάριν στην ποσότητα νερού που βρέθηκε.
Συγκεκριμένα, στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο Άντονι Κολαπρίτ, που ήταν ο επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής, δήλωσε: "Βρήκαμε νερό, και όχι μόνο λίγο, αλλά σημαντικές ποσότητες".
Το ιστορικό της αποστολής LCROSS (Lunar Crater Observation and Sensing Satellite)
Η αποστολή ξεκίνησε τον περασμένο Ιούνιο με την εκτόξευση δύο δορυφόρων του LRO (Δορυφορικός Χαρτογράφος της Σελήνης) και LCROSS (Δορυφόρος Παρατήρησης και Ανίχνευσης Σεληνιακών Κρατήρων).
Σκοπός του LRO - του οποίου η λειτουργία συνεχίζει μέχρι και σήμερα - ήταν να βρει σημεία στο σεληνιακό έδαφος όπου θα μπορούσαν να γίνουν ασφαλείς προσσεληνώσεις σε μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές. Παράλληλα, σκοπός – που επετεύχθη – του LCROSS ήταν να ανιχνεύσει παγωμένο νερό στους σκιασμένους κρατήρες.
Η συντριβή που έφερε το νερό στην επιφάνεια!
Πώς έγινε η ανακάλυψη; Το διαστημικό όχημα LCROSS συνετρίβη σε έναν κρατήρα κοντά στο νότιο πόλο της Σελήνης τον οποίο δεν έχει δει το φως του Ήλιου για δισεκατομμύρια έτη, έτσι ώστε να μπορέσει να μελετήσει τα υλικά που θα εκτινάσσονταν στον περιβάλλοντα χώρο.
Η σύγκρουση έγινε στις 9 Οκτωβρίου του 2009, και είχε σαν αποτέλεσμα να ανοίξει μία τρύπα διαμέτρου 30 μέτρων, από την οποία απελευθερώθηκαν περίπου 95 λίτρα νερού σύμφωνα με τους υπολογισμούς που έκαναν οι ειδικοί μετά την ανάλυση των εικόνων που πήραν από πρόσκρουση.
Τι σημαίνει η ανακάλυψη νερού στη Σελήνη;
Τι σημαίνει πρακτικά αυτή η ανακάλυψη ενός τόσο σημαντικού μέχρι σήμερα μυστικού για το φυσικό μας δορυφόρο; Ότι ενδέχεται η ποσότητα νερού που βρίσκεται στη Σελήνη να ξεπερνά τις προσδοκίες που είχαν οι ερευνητές στο παρελθόν. Φυσικά η ΝΑΣΑ θα προχωρήσει μετά από αυτό σε ακόμη πιο εντατικές προσπάθειες για να το επαληθεύσει.
Η ανακάλυψη σίγουρα δημιουργεί νέες προοπτικές στη δημιουργία βάσης στη Σελήνη, δεν θα πρέπει όμως να μην λαμβάνουμε υπόψη μας και πολλούς άλλους αντικειμενικούς παράγοντες που καθιστούν δύσκολη την εγκατάσταση του ανθρώπου στο περιβάλλον της.
Οι βασικότεροι από αυτούς είναι το γεγονός ότι ο μοναδικός φυσικός δορυφόρος της Γης δεν έχει ατμόσφαιρα, δεν έχει ένα ενιαίο μαγνητικό πεδίο, ενώ οι θερμοκρασίες κυμαίνονται από 135ο C την ημέρα και φτάνουν τους -150ο C την νύχτα στον Ισημερινό.
Σίγουρα όμως η ύπαρξη μεγάλων ποσοτήτων νερού στη Σελήνη κάνει τον στόχο του αποικισμού της να μην μοιάζει τόσο απραγματοποίητος όσο ήταν στο παρελθόν.
pyles
