Η πρωτομαγιά παρουσίαζε ενδιαφέρον όταν δεν έπεφτε μέσα στη μεγάλη εβδομάδα, επειδή γινόταν μετάθεση του εορτασμού της. Επίσης όταν αυτή δεν έπεφτε αμέσως μετά το Πάσχα, επειδή ο περισσότερος κόσμος ήταν «σκασμένος» από το πασχαλινό φαγητό και γλέντι. Πάντως η προετοιμασία για τον εορτασμό της γινόταν από μέρες πριν.
Αρχικά καθορίζονταν τα μέλη της παρέας που θα συμμετείχαν και κατόπιν η τοποθεσία του εορτασμού. Οι κοντινές στην πόλη τοποθεσίες γιά τον εορτασμό ήταν οι περιοχές με πλατάνια, όπως η «Παναγία» της Περίστασης (όπου γιόρταζε και την Παρασκευή μετά το Πάσχα, ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής), η «Τουριά» (Γανόχωρα), το Ν.Κεραμίδι και η Ν.Καισάρεια. Οι παραλιακές περιοχές δεν ήταν τότε προτιμητέες για πρωτομαγιά, επειδή ο κόσμος επιζητούσε τη σκιά και τη χλόη, που τις πρόσφεραν οι πλατανότοποι που ανέφερα παραπάνω. Οι μακρινότερες περιοχές βρίσκονταν σε πλατώματα της κοίτης του «Μαυρονερίου» και συγκεκριμένα στο 14ο και 17ο χιλιόμετρο από την πόλη της Κατερίνης, τοποθεσίες πριν και μετά την Κάτω Μηλιά αντίστοιχα.
Τα μέσα μεταφοράς ήταν, ανάλογα με την απόσταση της τοποθεσίας, τα πόδια, το κάρο, τα ποδήλατα, τα μηχανάκια, τα αγοραία και τα λεωφορεία. Τα Ι.Χ. αυτοκίνητα και τα τρακτέρ σπάνιζαν και αφορούσαν πολύ λίγους.
Σε κάθε παρέα ορίζονταν οι προπομποί, δηλαδή αυτοί που θα πήγαιναν από νωρίς πρώτοι στην τοποθεσία του εορτασμού, για να βρουν και να κατοχυρώσουν το μέρος όπου θα γινόταν το γλέντι. Το μέρος αυτό έπρεπε να είναι επίπεδο, σκιερό, κοντά σε νερό και αν γινόταν κάπως απομονωμένο. Φρόντιζαν ακόμα για την αποψίλωση του μέρους από ανεπιθύμητα φυτά (αγκαθιές, τσουκνίδες κ.ά.), καθώς και για το άναμα φωτιάς, ώστε να δημιουργηθούν κάρβουνα για το ψήσιμο. Μερικοί άρχιζαν και το ψήσιμο αρνιού στη σούβλα, ώστε αυτό να είναι έτοιμο έγκαιρα το μεσημέρι. Η υπόλοιπη παρέα ακολουθούσε και έφτανε στο μέρος αργότερα.
Τα εδέσματα που καταναλώνονταν, ετοιμάζονταν από την προηγούμενη μέρα στο σπίτι. Τα πιο συνηθισμένα ήταν τα κεφτεδάκια και το κοτόπουλο. Ακόμα προμηθεύονταν σαλάμι, τυρί, και μαρούλια με κρεμμυδάκια. Όσοι μπορούσαν να αγοράσουν περισσότερο κρέας, έπαιρναν μαζί τους μία σχάρα για να ψήσουν παϊδάκια ή μπριζόλες. Οι πιο εύποροι βέβαια ετοίμαζαν κάποια σούβλα με κοκορέτσι ή ακόμα και με ολόκληρο αρνί. Όλες οι παρέες φρόντιζαν να έχουν μαζί τους απαραίτητα και την νταμιτζάνα με τη ρετσίνα.
Επειδή μετά το φαγοπότι θα ακολουθούσε και χορός, όλες οι παρέες είχαν μαζί τους κάποιο μέσο μουσικής διασκέδασης. Αυτό μπορούσε να είναι ανάλογα με την εποχή, ένα γραμμόφωνο με χωνί, ένα ηλεκτρόφωνο ή ένα ραδιόφωνο τρανζίστορ.
Μερικές παρέες είχαν μέλη τους άτομα που έπαιζαν κάποιο όργανο, συνήθως κιθάρα, μαντολίνο, κεμεντζέ ή ακορντεόν. Ακόμη, εκμεταλλευόμενοι την ημέρα, περιφέρονταν στους τόπους εορτασμού της πρωτομαγιάς και διάφοροι τοπικοί οργανοπαίκτες με κλαρίνα, ζουρνάδες και νταούλια, που έπαιζαν κατόπιν παραγγελίας στις παρέες για να διασκεδάσουν. Έβγαζαν καλό μεροκάματο από τη «χαρτούρα», δηλαδή από τα χαρτονομίσματα που κολλούσαν στο μέτωπό τους όσοι από τους διασκεδάζοντες έρχονταν στο «τσακίρ κέφι».
Μετά από μεγάλο φαγοπότι και πολύ χορό οι παρέες, λίγο πριν σουρουπώσει, έπαιρναν το δρόμο του γυρισμού, μισοζαλισμένες και κουρασμένες. Η μέρα της πρωτομαγιάς ήταν πιο ωραία για τους περισσότερους, αν τύχαινε η επόμενη της να είναι Κυριακή.
